… nie potrafię ogarnąć naraz opieki nad Stachem (głównie mam tu na myśli czas odpieluchowywania. sic! Dobre rady mile widziane), rehabilitacji i pięknej pogody.
Co za tym idzie – spędzamy bardzo dużo czasu na powietrzu. Przy blogu nie siedzimy w ogóle.
Chociaż… jakby tak sięgnąć pamięcią wstecz… to zawsze tak było. Przynajmniej świadczy to o tym, że nie piszemy dla ilości ; ]

Blog jest świetną pamiątką i historią rehabilitacji. Widzimy postępy.
Bloga nie rozpowszechniliśmy znajomym (poza kilkoma, naprawdę kilkoma wyjątkami).
Cieszy nas to, że nas wyszperaliście i jesteście, ale w dalszym ciągu reszcie nie mówimy  : P
Okazało się, że czyta nas dalsza rodzina, która też sobie jakimś cudem rock’n’rollowego Stacha znalazła w sieci. Pozdrawiamy!
Zaglądają tu także osoby, z którymi z różnych powodów kontakt nam się urwał.
Całkowicie zdaję sobie sprawę z tego o czym piszę, jakie zdjęcia zamieszczam. Wiem, że opisuję nasze wzloty jak i ciężkie upadki.
Gdyby nie blog, nie poznałabym tylu ciekawych ludzi, fantastycznych (zwłaszcza polskich) marek, a Stach nie miałby takiej rehabilitacji jaką ma. W głównej mierze dzięki facebookowi i stronie rozeszły się wieści o niepełnosprawności, o fundacji, zbieraniu funduszy. Największa pomoc nadeszła stąd! Dzięki!

Jak zawsze obiecujemy, że będziemy tu częściej ; )

By the way…
Najwięcej nas i na bieżąco jesteśmy na Instagramie.

Poniżej kilka ujęć z minionego weekendu. Koniecznie obejrzycie słuchając The Ramones!

Top Nosweet – wiem, że już Stachowi brzuch widać i ciasny się robi… ale mam ogromny sentyment
___________________

I feel like this blog is kind of neclegted by me. I wish it would be different but it is difficult for me to manage Stach’s treatment, rehabilitation, teaching him not tu use dipers (that is hard! ; ) and the blog together. We spend some big time outdoors. But on the other hand it was always like this ; ) we didn’t post just for the amount od posts…
This blog is a great memento of Stan’s rehabilitation. We can see progress.With some few exceptions we did not pass the link to this blog to our acquaintances or family. So we are glad that you found us in this interent jungle and that you are still with us. But it has appeared that our family follows us – we don’t know how they found this blog ; ) I know that some poeple we lost contact with also came here form time to time. I write about our ups and downs, about great moments of happines and about hard times too.

Thanks to this blog I’ve met many interesting people, fantastic (mainly Polish) brands and Stach has better treatment. Mostly by dint of this blog and facebook the news of Stachs disability, fund rising, charity auctions spreaded so widely. Some really big help came from here. From You. Thanks!

And as always.. we promise to be more systematic with posts ; )
By the way, the most recent is here, on Instagram. 

Looking through thees photos from last weekend you must play The Ramones! : )

dzialka2
dzialka5

Wózek X-Lander X-move – wart swojej ceny. Marka, która słucha rodziców i wykorzystuje ich sugestie. Pomimo tego, że skończyliśmy współpracę z firmą już jakiś miesiąc temu – dalej ją polecam!

dzialka3
dzialka6
dzialka9

A na dzień dzisiejszy sytuacja wygląda tak: Stach chodzi na palcach lewej stopy. Staramy się przeciwdziałać temu rozciąganiem mięśni, podklejonymi łuskami ortopedycznymi, tapingiem. Robi przeprosty w kolanach – tym zajmiemy się po pierwszym problemie. Ręka lewa jest coraz sprawniejsza. Ma większy zakres odwodzenia i palec wskazujący coraz częściej idzie w ruch. Stach często się przewraca, ponieważ ma problemy z równowagą, szybko się męczy i dlatego ciągle jeździ w wózku. Wzmacniamy mu mięśnie brzucha tapingiem co podobno osłabia spastykę na nogach i rękach.

Ostatnio mogliście obejrzeć filmik jak Stach próbuje kopnąć piłkę lewą nogą. Kompletnie nie potrafi tego zrobić.
Ale… być może po dziadku i tacie to właśnie koszykówkę ma we krwi!

_____________________

Most recent update on Stach’s disability: He walks on his toes with left foot. We try to counter this with stretching muscles, special orthopedic insoles, taping. Stach has a hyperextension in both knees – but we will deal with after we fix his walking. Left hand gets more agile. He uses and controls his fingers better now. But he trips often hence the problems with ballance, gets tired early and rides in his pram. We also enhence his stomach muscles with taping. This also weaken the spastic forms in hand and leg.

 

Lately I posted a movie with Stach trying to kick a ball with his left leg, and he completely fails. Well… maybe efter his grandpa and dad he has basketball in his blood ; )

kosz